Η νύχτα που οι νεκροί τριγυρνούν ανάμεσα μας

Το Samhain των Κελτών

To Sahmain είναι ένα από τα τέσσερα μεγάλα φεστιβάλ Φωτιάς των αρχαίων Κελτών, ίσως το πιο σημαντικό, που σηματοδοτεί το τέλος του Καλοκαιριού και το πέρασμα στο σκοτεινό μισό του Έτους. Όλες οι συγκομιδές έχουν πλέον ολοκληρωθεί και ο βαρύς Χειμώνας είναι προ των πυλών. Μεγάλες φωτιές ανάβουν, γίνονται προσφορές και οι εορτασμοί κρατούν 3 μέρες και 3 νύχτες (σε κάποιες πηγές αναφέρονται 6 μέρες).

Οι Κέλτες ετοίμαζαν προσφορές τις οποίες άφηναν έξω από τα όρια των κοινοτήτων για να εξευμενίσουν ξωτικά και άλλα πνεύματα. Ενώ για να αποφύγουν να απαχθούν από τα αλλοκοσμικά  αυτά πλάσματα, οι άνθρωποι φορούσαν κοστούμια ζώων ή τεράτων, ελπίζοντας να τα ξεγελάσουν.

Τα τέρατα του Samhain

wicca Η νύχτα που οι νεκροί τριγυρνούν ανάμεσα μας αθήνα θεσσσαλονίκη ελλάδα coven ομάδα ναός

Μια από τις πιο εξέχουσες αλλοκοσμικές μορφές της περιόδου του Samhain είναι το Pukah (Pooka/Phouka) με τις πολλές του μορφές. Με άσπρη ή μαύρη γούνα, με μορφή αλόγου, κατσίκας, γάτας, σκύλου, κουνελιού ή και ανθρώπου που φέρει κάποια χαρακτηριστικά ζώου (ουρά ή αυτιά). Το πλάσμα αυτό μπορεί να φέρει καλή ή κακή τύχη στους ανθρώπους και δέχεται προσφορές από τη σοδειά τους.

Η Lady Gwyn, είναι το πνεύμα που ‘χει τη μορφή μιας ακέφαλης γυναίκας, ντυμένης στα λευκά που καταδιώκει νυχτερινούς περιπλανώμενους, έχοντας πάντα για συνοδεία ένα μαύρο γουρούνι. Αλλά και ο Dullahan το διαβολικό, συχνά ακέφαλο πνεύμα ενός άντρα, εντάξει, όχι εντελώς ακέφαλο, απλά το κεφάλι του δεν είναι στη γνωστή του θέση, αλλά το κουβαλάει παραμάσχαλα. Αυτός καβαλάει άγρια άλογα που πετούν σπίθες από τα μάτια τους και όπως ίσως μπορείτε να φανταστείτε είναι οιωνός θανάτου για όποιον έχει την ατυχία να συναντηθεί μαζί του. 

Αλλά αν νομίζετε πως ο κίνδυνος παραμονεύει μόνο τους περιπλανώμενους απατάστε. Μια ομάδα  αλλοκοσμικών πλασμάτων γνωστή ως Faery Host, όπως και τα Sluagh, κυνηγούν και απαγάγουν ανθρώπους και επιχειρούν να εισβάλουν στα σπίτια και να κλέψουν τις ψυχές των ενοίκων. 

Aπό το μεσαίωνα ως τώρα

Μπαίνοντας στο Μεσαίωνα οι Παραδόσεις και τα Έθιμα συνεχίστηκαν προσαρμοζόμενα στις ανάγκες των καιρών. Η φωτιές συνέχιζαν να ανάβουν για να προστατεύουν τις οικογένειες από μάγισσες και ξωτικά. Την εμφάνισή τους κάνανε γογγύλια σκαλισμένα, παραγεμισμένα με αναμμένα κάρβουνα και κρεμασμένα από νήματα σε ρόλο φαναριού, τα γνωστά Jack-o-lanterns που αργότερα στην Ιρλανδική παράδοση έγιναν οι γνωστές κολοκύθες.

wicca αθήνα θεσσσαλονίκη ελλάδα coven ομάδα ναός samhain σόουεν σαμχάιν σαμχέιν

Εκείνη την περίοδο ξεκίνησε η παράδοση του δείπνου των Προγόνων. Τη νύχτα του Samhain, η οικογένεια μαζευόταν στο τραπέζι και δειπνούσε συντροφιά με τους νεκρούς προγόνους, τους οποίους είχε προσκαλέσει να παρευρεθούν. Για το λόγο αυτό πόρτες και παράθυρα αφήνονταν ανοιχτά και αφηνόταν προσφορά τροφή και ποτό για τους νεκρούς.

Τον 5ο αιώνα ο Πάπας επιχείρησε να μεταθέσει τη γιορτή στις 13 του Μάη και να την μετατρέψει σε γιορτή Αγίων και Μαρτύρων. Οι εορτασμοί της Φωτιάς παρέμειναν τον Οκτώβρη και Νοέμβρη χωρίς να χάσουν την αίγλη τους. Τελικά τον 9ο αιώνα ο Πάπας επανάφερε τη γιορτή των νεκρών στην αρχική της εποχή ορίζοντας ως 1 Νοέμβρη ως την ημέρα των Αγίων Πάντων και τη 2 Νοεμβρίου ως την ημέρα των Ψυχών. Το 19ο αιώνα Ιρλανδοί μετανάστες έφεραν τις παγανιστικές  παραδόσεις τους στον Νέο Κόσμο και σιγά-σιγά εδραιώθηκε να γιορτάζεται τη νύχτα της 31ης Οκτώβρη το Halloween.

Όταν αναφερόμαστε στη βραδιά του Halloween πλέον, το μυαλό μας πάει σε γλυκά, κολοκύθες, τρομακτικούς μασκαράδες που επισκέπτονται τα σπίτια και έναν αέρα μαγείας και θανάτου να πλανάται τριγύρω. Το λεγόμενο trick or treat (πείραγμα ή κέρασμα) έχει τις ρίζες του στο έθιμο του souling.

Trick or Treat ή Souling ;

Παιδιά και φτωχοί γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας και λέγοντας προσευχές για τις ψυχές και ευχές για τους νοικοκύρηδες, αυτό ήταν το souling!   Αναφορές υπάρχουν για το έθιμο αυτό από τη μεσαιωνική Βρετανία έως και το 1930 σε Καθολικούς και Προτεστάντες και σε κάποια μέρη (όπως στο Sheffield και το Cheshire) συνεχίζει ακόμη και σήμερα. Ενώ στο Lancashire και την βορειοανατολική Αγγλία το γλύκισμα είναι γνωστό ως Harcake. Στις μέρες μας το έθιμο προσφοράς κέικ τη νύχτα των ψυχών υπάρχει στην Πορτογαλία (Pao-por-Deus) και στις Φιλιππίνες (Pangangaluwa).

wicca αθήνα θεσσσαλονίκη ελλάδα coven ομάδα ναός

Τι θα λέγατε για ένα γλύκισμα με φρούτα του δάσους και ξηρούς καρπούς, καρυκευμένο με κανέλλα, τζίντζερ και μοσχοκάρυδο; Ίσως να μην ακούγεται και τόσο εντυπωσιακό όσο μια κολοκυθόπιττα, όμως αυτά τα γλυκίσματα, που τα ονομάζουνε soul cakes (κέικ των ψυχών) έχουν εξίσου εξέχοντα ρόλο στη γιορτή αυτή.

Υπάρχουν αρκετές ιστορίες σχετικά με την προέλευση του εθίμου των soul cakes. Κάποιοι υποστηρίζουν πως το έθιμο αυτό χάνεται πίσω στον χρόνο ως την εποχή των Δρυϊδών. Τότε τα γλυκίσματα αυτά ψηνόταν γύρω από τις φωτιές του Samhain και αποτελούσαν μέρος ενός είδους κλήρωσης, όποιος τύχαινε το καμένο κέικ θα πέθαινε το ερχόμενο έτος. Άλλοι λένε πως χρησίμευαν ως προσφορά στα ταραχοποιά πνεύματα που τριγυρνούσαν την εποχή αυτή του έτους που το πέπλο μεταξύ των δύο κόσμων είναι ιδιαιτέρως λεπτό.

Όπως και να ‘χει, αυτό που γνωρίζουμε στα σίγουρα είναι πως τα soul cakes υιοθετήθηκαν τον 18ο αιώνα από τη Χριστιανική Εκκλησία. Αφού τα ευλογούσαν τα δίνανε σε φτωχούς ταξιδιώτες που τύχαινε να περάσουν από τοπικά μοναστήρια. Άλλες πηγές αναφέρουν πως τα soul cakes δίνονταν τη νύχτα των Ψυχών ως προσφορά στους επαίτες περιμένοντας από εκείνους να πουν μια προσευχή για τη συγχώρεση των ψυχών των νεκρών της οικογένειας. Ενώ σε κάποια μέρη δινόταν ως κέρασμα στους διασκεδαστές που τριγύριζαν μασκαρεμένοι τη βραδιά εκείνη.

Το έθιμο του souling συνοδευόταν συχνά και από άλλα έθιμα όπως την επίσκεψη σπιτιών με σκαλισμένες κολοκύθες σε ρόλο φαναριού (που αντιπροσώπευαν την ψυχή των νεκρών παγιδευμένη στο καθαρτήριο) και φορώντας μαύρους μανδύες  ή κοστούμια μαγισσών, φαντασμάτων και σκελετών. Μεγάλες φωτιές ανάβανε στην ύπαιθρο (κάτι που συσχέτιζαν πάλι με το καθαρτήριο). Κεριά  ανάβαν μεταξύ 11 και 12 τα μεσάνυχτα ανεβαίνοντας στους λόφους για να καθυστερήσουν τις μάγισσες από το να συγκεντρωθούν στα δάση για τις οργιαστικές τελετές τους. Κεριά ανάβανε και στα παράθυρα των σπιτιών μια ώρα πριν τα μεσάνυχτα, αν κάποιο κερί έσβηνε ή καιγόταν πριν τις 12 τότε το κακό παραμόνευε.

Στην Ιρλανδία έχουν το Barmbrack, ένα κέικ με φρούτα και ξηρούς καρπούς που ίσως μοιάζει περισσότερο με γλυκό ψωμί. Το έθιμο θέλει να παραγεμίζουν το κέικ δαχτυλίδια, μπιζέλια (ή φασόλια) και νομίσματα  και  μικρά κομμάτια ύφασμα. Κάθε μέλος της οικογένειας λαμβάνει ένα κομμάτι. Το νόμισμα σημαίνει πλούτο, το μπιζέλι υγεία, το δαχτυλίδι γάμο και το ύφασμα φτώχεια.

Practical Magic ή έστω για να μυρίσει το σπίτι!

Θα λέγαμε πως αυτό το μικρό αυτό νόστιμο στρογγυλό γλυκό με φρούτα και καρπούς δένει παγανιστικές και Χριστιανικές παραδόσεις, Samhain και All Souls. Τα soul cakes φτιάχνονταν παραδοσιακά ως προσφορά στις ψυχές των νεκρών έχοντας σε κάθε περιοχή διαφορετικά ονόματα και σχήματα, με φρούτα ή χωρίς και με ό,τι αλεύρι διέθετε κάθε μέρος. Παραθέτω τη συνταγή που μου άρεσε περισσότερο για όσους λιχούδηδες ή τολμηρούς θέλουν να πειραματιστούν!

 Υλικά για soul cakes

  • 3/4 κούπας φρούτα του δάσους
  • 1/2 κούπα χοντροκομμένα φουντούκια
  • 1 κούπα καστανή ζάχαρη
  • 1 κούπα καυτό δυνατό μαύρο τσάι ( Earl Grey)
  • 1 μεγάλο αυγό
  • 4 κ. σούπας βούτυρο λιωμένο
  • 1 πρέζα μοσχοκάρυδο
  • 1 κ. γλυκού κάρδαμο
  • 1 κ. γλυκού κανέλα
  • ½ κ. γλυκού τζίντζερ σκόνη
  • 1 πρέζα αλάτι
  • 2 ½ κούπες φαρίνα που φουσκώνει μόνη της

Οδηγίες:

Μούλιασε τα φρούτα, τους ξηρούς καρπούς και την καστανή ζάχαρη στο τσάι για μία περίπου ώρα.
Προθέρμανε τον φούρνο στους 175 βαθμούς Κελσίου.
Βουτύρωσε και αλεύρωσε ταψάκι για κεκάκια.
Χτύπα τα αυγά, πρόσθεσε το βούτυρο και ανακάτεψε καλά.
Πρόσθεσε το αλεύρι σταδιακά και χτύπα καλά το μείγμα.
Τέλος πρόσθεσε το τσάι με τους καρπούς και τα φρούτα.
Μοίρασε το μείγμα στο ταψάκι και ψήσε 30-45 λεπτά.
Τα cakes είναι έτοιμα όταν βυθίζεις μέσα τους μια οδοντογλυφίδα και βγαίνει στεγνή.

Συνήθως διακοσμούνται με έναν σταυρό χαραγμένο στο επάνω μέρος τους ή καμωμένο από φρούτα ή γλάσο. Αν προτιμάτε βέβαια μπορείτε να σχηματίσετε κάποιο άλλο σύμβολο όπως το πεντάκτινο αστέρι ή τη σπείρα ως πορεία της ψυχής.

Εδώ κάπου θα σας αφήσω για να ψήσω τα μαγικά μου cakes, να σκαλίσω την κολοκύθα μου και ετοιμάσω έναν βωμό για τους Προγόνους! Το κερί που θα καίει τη νύχτα της παραμονής του Samhain στο παράθυρό μου δε θα ‘ναι για να διώχνει μακριά τις μάγισσες και τα ξωτικά, αλλά για να φωτίζει το δρόμο των Ψυχών που έχω προσκαλέσει και των Πνευμάτων που θα χορέψουν μαζί μου εκείνη τη μαγική ώρα!

Πηγές:

  • Mary Mapes Dodge St.Nicholas Magazine
  • Simoons, Frederick J. (1998). Plants of Life, Plants of Death
  • Carmichael, Sherman (2012). Legends and Lore of South Carolina. The History Press.
  • Hood, Karen Jean Matsko (1 January 2014). Halloween Delights. Whispering Pine Press International. 
  • Mosteller, Angie (2 July 2014). Christian Origins of Halloween
  • Ditchfield, Peter Hampson. Old English Customs Extant at the Present Time
  • Rogers, Nicholas Halloween: From Pagan Ritual to Party Night
  • Eason, Cassandra The Mammoth Book of Ancient Wisdom
  • Morton, Lisa Trick or Treat: A History of Halloween
  • Smith Julia Fairs,feasts and frolics: customs and traditions in Yorkshire    
  • Clifton D.Bryant, Dennis L. Peck Encyclopedia of Death and Human Expererience.
  • Transactions of the Historic Society of Lancashire and Chesire Vol 4
  • Samhain: Rituals, Recipes and Lore for Halloween. Diana Rajchel
  • The Pagan Mysteries of Halloween. Jean Markale
  • Trick or Treat: A History of Halloween. Lisa Morton
  • Celtic Gods and Heroes

Όταν η Πανσέληνος «βάφεται» μπλε

Ο κύκλος της Σελήνης αποτελούσε πάντοτε σημείο ενδιαφέροντος για τους ανθρώπους και όταν η Πανσέληνος «βάφεται» μπλε τραβάει τα βλέματα μέχρι και σήμερα. Ημερολόγια είχαν φτιαχτεί που στηρίζονταν στον κύκλο της Σελήνης και οι Πανσέληνοι ήταν συνήθως τα σημεία αναφοράς για την κάθε περίοδο. Ακόμα όμως και όταν είχαμε τα Σεληνιακά Ημερολόγια, ξέραμε πως κάποιες ημέρες «περισσεύουν» και αυτές εορτάζονταν και προσμετρούνταν με ειδικό τρόπο ανά Παράδοση.

Γιατί Μπλε;

Καθώς οι αιώνες κυλούσαν, τα ηλιακά ημερολόγια άρχισαν να κυριαρχούν στον τρόπο μέτρησης του χρόνου και έτσι η Σελήνη παρέμεινε στην μνήμη των αγροτών ως εργαλείο ενώ οι Ισημερίες και τα Ηλιοστάσια αποτελούσαν σημεία αναφοράς για τις εποχές. Η μνήμη όμως είναι αρκετά ισχυρή, αυτό που οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να τιμήσουν ως κύκλο, άρχισαν να το εντάσσουν στο υπάρχον σύστημα ημερολογίου.

Έτσι, η Μπλέ Πανσέληνος θεωρήθηκε αρχικά πως ήταν η τέταρτη Πανσέληνος σε μια εποχή που θα είχε 3 Πανσελήνους, έτσι η τέταρτη που ήταν απρόσμενη ονομαζόταν Μπλε. Μην ξεχνάμε πως οι 12 μήνες του ηλιακού ημερολογίου είχαν ήδη αποδώσει ονόματα στις εκάστοτε Πανσελήνους που συνέβαιναν στο διάστημα αυτών. Στην πορεία, άλλαξε ο ορισμός και Μπλε Πανσέληνος θεωρήθηκε η Δεύτερη Πανσέληνος σε έναν ημερολογιακό μήνα.

Το όνομα της εικάζεται πως έρχεται από ένα φυλάδιο της Ρωμαϊκής Εκκλησίας το 1528 που έθετε το παράλογο της Πανσελήνου να είναι μπλε αλληγορικά εννοώντας το παράλογο των Ιερέων να πιστεύουν σε ψευδεπιστολές που κυκλοφορούσαν.

Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες

  1. Αν τα κορίτσια που κοιτάξουν την Μπλε Πανσέληνο συλλάβουν, τότε το παιδί που θα γεννηθεί θα είναι τέρας.
  2. Μια ωραία ιδέα για την Μπλε Πανσέληνο είναι να διαλέξετε λουλούδια και μούρα καθώς θα φέρουν αφθονία, αγάπη και κάλλος στη ζωή σας.
  3. Να έχετε ένα νόμισμα στη τσέπη σας και κοιτώντας την Μπλε Πανσέληνο, να γυρίζετε το νόμισμα για καλή τύχη.
  4. Εάν θέλετε να συλλάβετε και να κυήσετε, φροντίστε το κρεβάτι να είναι σταμένο προς το φως της Μπλε Πανσελήνου ώστε να ευνοηθεί η ευφορία.
  5. Εάν ένα μέλος της οικογένειας πεθάνει κατά τη διάρκεια της Μπλέ Πανσελήνου, τότε άλλοι 3 θάνατοι θα ακολουθήσουν
  6. Εάν κοιμάστε με το φως της Μπλε Πανσελήνου στο πρόσωπο σας, μπορεί να τρελαθείτε, τραβήξτε ή κλείστε τις περσίδες ώστε να κρύβουν το φως της καθόλη τη περίοδο της.
  7. Οι παλιοί κλέφτες πίστευαν πως αν επιχειρήσουν ληστεία τη Τρίτη ημέρα της Μπλε Πανσελήνου, θα αποτύχει.
  8. Εάν ένα άτομο αρρωστήσει κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε φάσης της Μπλε Πανσελήνου, τότε το άτομο αυτό θα πεθάνει σε 8 ημέρες.
  9. Εάν κοιτάξετε την Μπλε Πανσέληνο κοιτώντας μέσα από γυαλιά ή άλλο γυάλινο αντικείμενο, τότε η ατυχία θα σας κυνηγά για 30 ημέρες.
  10. Για να φύγει η μυρμιγκιά, φυσήξτε την εννιά φορές υπό το φως της Μπλε Πανσελήνου.

Όπως καταλαβαίνουμε, πολλές αντιλήψεις ήταν αντιφατικές στη φύση τους αλλά όλες αφορούσαν σε αλλαγή που επέρχεται υπό το φως Της. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως οι άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν στη μαγεία του Πανσελήνου, τη γονιμότητά της. Ενώ οι αγρότες και οι κηπουροί φυτεύουν καλλιέργειες σύμφωνα με τους κύκλους Αυτής.

Τι θα συμβεί φέτος;

Φέτος είναι μια χρονιά που μάς ταλαιπώρησε αρκετά φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με συνθήκες που είχαμε να βιώσουμε ως ανθρωπότητα για περίπου 100 χρόνια. Αυτό όμως δεν σταματά την Γη από το να γυρίζει γύρω από τον Ήλιο, ούτε την Σελήνη γύρω από τη Γη. Έτσι, στις 31 Οκτωβρίου 2020χ.κ. (ή 20ο έτος του Υδροχόου), η Πανσέληνος θα είναι η τέταρτη στην εποχή του φθινοπώρου που σηματοδότησε το Lughnasadh και κλείνει το Samhain, θα είναι και η δεύτερη Πανσέληνος του Οκτωβρίου καθώς ακολουθεί την προηγούμενη στις 3 Οκτωβρίου.

Γιορτάστε την γενεσιουργό δύναμη της καθώς φτάνει στη κορύφωση της με το Halloween να φωτίζει την νύχτα με το υποκοσμικό φως της Ιερής Γιορτής.

Πηγές:

wicca blue moon ερμηνεία αθήνα θεσσαλονίκη esbat ελλάδα

La Llorona

«Το πιο τρομακτικό κομμάτι δεν ήταν πως η Llorona ήταν ένα τέρας ή πως θα έρθει αν καλέσεις το όνομά της τρείς φορές στο σκοτάδι ή πως θα μπορούσε να έρθει στο δωμάτιό σου τη νύχτα και να σε σύρει από το κρεββάτι σου όπως έκανε με τα δικά της παιδιά. Είναι πως κάποτε υπήρξε ένα άτομο, μία γυναίκα, μία μητέρα. Και τότε, σε μια στιγμή, εν ριπή οφθαλμού ήταν ένα τέρας.»  

~Jaquira Diaz

La Llorona wicca Θεσσαλονίκη Θάλεια Σαμαρά Αρχιέρεια Όφιος Ερμής Coven ομάδα ναός

Οι πρώτες ακτίνες του ήλιου χάιδεψαν το πρόσωπό μου καθησυχαστικά. Όλα ήταν απολύτως φυσιολογικά ή μήπως όχι. Τι απέγινε εκείνη η γυναίκα με το μακρύ μαύρο δαντελωτό φόρεμα και τα μεγάλα υγρά μάτια; Ω! εκείνα τα μάτια τα γεμάτα θλίψη και οργή! Εκείνη η γυναίκα μπορούσε να καθηλώσει οποιονδήποτε με εκείνο το βλέμμα.

Θυμάμαι βρισκόμουν στο δάσος, έκανε κρύο και έχει υγρασία. Το έδαφος ήταν υγρό και κάπου κοντά ακουγόταν το κελάρυσμα ενός ποταμού. Πώς να είχα άραγε βρεθεί εκεί μονάχη μέσα στην άγρια νύχτα, Οκτώβρη μήνα; Μπροστά μου η καταχνιά έπεφτε παντού σχεδόν απειλητικά. Μια παιδική φωνή αντήχησε μέσα από τα δέντρα. Παράξενο μου είχε φανεί μέσα στο όνειρό μου, αλλά ξέρετε τώρα πως είναι τα όνειρα, έχουν τη δική τους λογική. Και ακριβώς αυτή η παιδική φωνή λειτούργησε σα συναγερμός. Έσφιξα τις γροθιές μου και ξεροκατάπια, αλλά συνέχισα να προχωρώ ίσα μέσα από την καταχνιά.

Η αίσθηση του κρύου και της υγρασίας κατέκλισαν όλη μου την ύπαρξη, σχεδόν πονούσα από το κρύο. Η καρδιά μου βούλιαξε σε μια απέραντη θλίψη. Αναρωτήθηκα τι μου συνέβη, γιατί ένιωθα έτσι. Δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος για να νιώθω θλίψη. Ω! τι αβάσταχτο συναίσθημα. Θα μπορούσα να πεθάνω! Κάθε επιθυμία για ζωή γλίστρησε θαρρείς από μέσα μου. Θα πεθάνω… σκέφτηκα και ξεκίνησα να βαδίζω προς τα εκεί από όπου ακουγόταν το κελάρυσμα του νερού. Οι γροθιές μου σαν να παρέλυσαν, τα χέρια μου κρέμασαν στο πλάι. Δεν μ ένοιαζε τίποτα πιά… είχα παραδοθεί σε ό,τι κι αν ήταν αυτό που είχε κυριεύσει το δάσος. Θα πέθαινα!

Ένιωσα ένα χέρι παγωμένο και οστέινο να μ’ αγγίζει στον ώμο. Παρέλυσε όλο μου το κορμί. Το ποτάμι στα αριστερά μου με καλούσε, θα βυθιζόμουν μέσα του. Σχεδόν χωρίς να καταλάβω το πώς, στράφηκα να αντικρίσω σε ποιόν άνηκε το χέρι. Μαύρο δαντελένιο βέλο κάλυπτε το πρόσωπο της. Το δέρμα της ήταν σχεδόν διάφανο και τα κόκαλα ξεχώριζαν κάτω από αυτό. Ήταν πανέμορφη! Τα μάτια της μιλούσαν με το δικό τους τρόπο και λέγανε λόγια οργής και αβάσταχτου πόνου. Τα ‘χα χάσει. Ήθελα να της μιλήσω. Φοβόμουν με κάθε μου κύτταρο αλλά κάτι άλλο μέσα μου μαγνητιζόταν από τα τρομερά της μάτια.

Ξάφνου εκείνη έβγαλε μια τρομερή κραυγή, κάτι μεταξύ λυγμού και θρήνου, ο χρόνος σταμάτησε και πριν προλάβω καλά-καλά να καταλάβω τι μου συνέβη με τύλιξε το απόλυτο σκοτάδι. Όμως τώρα πια δεν υπήρχε πουθενά ο τρόμος. Και … ναι ήταν ζεστά. Το φως άρχισε να διαλύει το σκοτάδι. Άνοιξα τα μάτια μου, ήμουν στο κρεββάτι. Ήταν πρωί. Έφτιαξα καφέ και έβαλα μουσική. Η τρομερή γυναίκα με το βέλο δεν έλεγε να αφήσει τη σκέψη μου.  

«Todos me dicen el negro, Llorona, negro, pero cariñoso.» 
(Όλοι με φωνάζουν μαύρη, Llorona, μαύρη αλλά αξιαγάπητη)

Τότε άρχισα να προσέχω τι έλεγε ο στοίχος του τραγουδιού που ακουγόταν. Η Llorona (Γιορόνα)! Μα βέβαια! Η γυναίκα που θρηνεί! Ξάφνου όλα ξεκαθάρισαν στο μυαλό μου. Ψες το όνειρό μου με οδήγησε σε αυτήν! Ήξερα τι έπρεπε να κάνω, θα έγραφα κάτι για εκείνην.

Η Llorona είναι ένα πνεύμα, ένα φάντασμα της νοτιοαμερικανικής κουλτούρας και μοιάζει αρκετά με τις Banshees (Μπάντσιζ, στον ενικό Μπάντσι) της Ιρλανδίας και άλλων περιοχών με Γαελική παράδοση. Έχει όμως και πολλά κοινά και με τη Λάμια της Ελληνικής παράδοσης, τη  Βασίλισσα της Λιβύης και κόρη του Ποσειδώνα, η οποία απέκτησε παιδιά με το Δία και γι’ αυτό η Ήρα από τη ζήλια της τα σκότωσε. Έκτοτε μεταμορφώθηκε σε δαίμονα που τριγυρνάει άυπνο από τον πόνο και τη θλίψη και σκοτώνει παιδιά άλλων γυναικών.

Η Llorona τριγυρνάει σε περιοχές με έντονο το υδάτινο στοιχείο και θρηνεί για τον χαμό των παιδιών της από πνιγμό. Σε μια τυπική εκδοχή του μύθου, το πνεύμα αυτό άνηκε σε μια πανέμορφη κοπέλα, τη Μαρία, η οποία αποκτά δύο παιδιά από τον ευκατάστατο σύζυγό της, ο οποίος όμως την απατά. Εκείνη σε μια έκρηξη ζήλιας και εκδικητικότητας πνίγει τα παιδιά τους στο νερό και μόλις συνειδητοποιεί την πράξη της το μετανιώνει, αλλά είναι πλέον αργά για να τα σώσει και πνίγεται και η ίδια. Όμως δεν γίνεται δεκτή στη μεταθανάτιο ζωή χωρίς τα παιδιά της και έτσι εγκλωβίζεται μεταξύ των δύο κόσμων ψάχνοντας για τα παιδιά της και θρηνώντας. Κάποιοι ισχυρίζονται πως έχει τη δύναμη να παρασέρνει παιδιά και να τα πνίγει ή πως επιτίθεται σε άπιστους συζύγους. Για το λόγο αυτό βάζουν ξύλινους σταυρούς πάνω από τις πόρτες των σπιτιών  τους, για να προστατεύονται από το πνεύμα αυτό.

La Llorona wicca Θεσσαλονίκη Θάλεια Σαμαρά Αρχιέρεια Όφιος Ερμής Coven ομάδα ναός

Ενώ οι ρίζες του μύθου της Llorona χάνονται στην προ-Ισπανική λατινική Αμερική, οι πρώτες γραπτές αναφορές σε αυτήν γίνονται μέσω της έκδοσης ενός σονέτου του 19ου αιώνα, από τον Μεξικανό ποιητή Manuel Carpio. Στο ποίημα δεν υπάρχει καμμιά αναφορά σε παιδοκτονία. Σε αυτό η Llorona είναι το φάντασμα μιας γυναίκας με το όνομα Rosalia, η οποία δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της.

Παρόλο που το ποίημα αναφέρεται σε μια ερωτική ιστορία, έχει συνδεθεί περισσότερο με το θάνατο, του νεκρούς, τη θλίψη και τον πόνο της απώλειας που ριζώνει στη ψυχή. Έτσι συνηθίζεται να ακούγεται στη γιορτή Dias de los Muertos (Ημέρα των Νεκρών) των λατινοαμερικάνικων χωρών που συνάδει με το Sahmain των Wiccans και τη Γιορτή των Αγίων Πάντων των Καθολικών ή το Halloween των Χριστιανών γενικώς. Η Llorona απεικονίζεται συνήθως ως γυναίκα ντυμένη στα ολόλευκα ή ολόμαυρα και καλυμμένη με βέλο να τριγυρνάει σε μέρη που το νερό δεσπόζει ή σε νεκροταφεία.

Σταματάω να γράφω και χαμογελάω. Ναι, έχει ικανοποιηθεί Εκείνη. Το νιώθω…Έκανα αυτό που ζητούσε από μένα.

 Πηγές:

  • Wikipedia
  • La Llorona -Manuel Carpio
  • Ordinary Girls -Jaquira Diaz

Νηστεία και Μυήσεις (Μέρος Δεύτερο)

Στο Νηστεία και Μυήσεις (Μέρος Πρώτο) εξετάσαμε την έννοια της Νηστείας ως προπαρασκευαστικό στάδιο πριν έρθει η ώρα της Μύησης. Ασφαλώς υπάρχουν και άλλα προπαρασκευαστικά που καλούμαστε να βιώσουμε μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό μας, στη Μύηση, όμως όλα έχουν ένα κοινό σημείο αναφοράς: την απώλεια. Μιλώντας για τη Νηστεία, είδαμε πως υπάρχει απώλεια σε ποσότητες και είδη τροφής, όμως το ίδιο συμβαίνει και με όλα τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα. Στο Νηστεία και Μυήσεις (Μέρος Δεύτερο) θα δούμε κάποια από αυτά τα στάδια.

Νηστεία και Μυήσεις (Μέρος Δεύτερο)
Διάβαστε περισσότερα “Νηστεία και Μυήσεις (Μέρος Δεύτερο)”

Η κάθοδος της Ινάννα

Η κάθοδος τη Ινάννα είναι ένας μύθος με πολλές εκδοχές και ερμηνείες σε πολλά επίπεδα. Όπως άλλωστε και κάθε μύθος που σέβεται τον εαυτό του. Πέραν από την προφανή σύνδεση του μύθου αυτού με τον ετήσιο κύκλο της γης και τη γονιμότητά της, ήθελα να μείνω σε μια πιο προσωπική-γυναικεία προσέγγιση αυτού.

Η κάθοδος της Ινάννα
Διάβαστε περισσότερα “Η κάθοδος της Ινάννα”